G.K. Chesterton – Ortodoksie + Paasfees 2020

Ek wou, vandat ek kan onthou, tot insig kom.
Waarom lewe ons? Waarom is ek hier op aarde?

Die godsdiens waarin ek grootgeword het, het baie van die vrae vir my beantwoord.
Ek lewe vir die Here en ek is op die aarde om die wil van die Here te doen.

Natuurlik het daar dan nog meer vrae gekom:
Wie presies is die Here? Wat is die Here se wil?

En daar kom toe nuwe antwoorde:
Jesus Christus is die Here. Sy wil moet Hy my openbaar deur Sy Heilige Gees.

En dan natuurlik het daar nog meer vrae opgekom met nog nuwe antwoorde, sodat ‘n berg van verstand gegroei het, ‘n vulkaan gevul met vrae soos magma wat dan, sodra daar genoeg druk ontstaan, vrae soos lawa rigting hemel spoeg.
Maar soms het ek vrede en ek dink ek kan baie verstaan en baie idees tussen my vingers draai om daarmee te speel.

Aan een ding kon ek nietemin nog geen vashouplek vind nie en dit besef ek elke keer as ons nagmaal bedink en nagmaal in die kerk deel.
Ek probeer om te verstaan, hoe en waarom Jesus vir my en die wêreld aan die kruis gesterf het, Hy het Sy bloed gegee, Hy het ook Sy liggaam gegee – ek wil dit verstaan sodat ek dit reg kan waardeer.

Maar ek kan nie.

Ek ontvang die brood in my hand, sluit my oë om te bedink en om te verstaan sodat ek kan waardeer wat dit beteken en waarvoor dit staan.

Maar ek kan nie. Ek kan dit nie verstaan nie.

Ek ontvang die beker in my hand, sluit my oë om te bedink en om te verstaan sodat ek kan waardeer wat dit beteken en waarvoor dit staan.

Maar ek kan nie. Ek kan dit nie verstaan nie.

G.K. Chesterton – Ortodoksie 

Dat dit moontlik is vir ´n goeie man om met sy rug teen die muur te staan, dit weet ons reeds; maar dat God met die rug teen die muur kan staan, daarop kan die rebelle van alle tye trots wees. Wêreldwyd is die Christendom die enigste godsdiens, wat besef het, dat ‘n almagtige God iets tekort kom. Alleenlik die Christendom het begryp, dat God, om geheel en al God te wees, nie net koning moet wees nie maar ook rebel. As enigste een uit alle godsdienste het die Christendom die deugde van die skepper moed toegevoeg. Want die enigste moed wat sy naam verdien, bestaan daarin, dat die siel verby sy breekpunt beweeg – en tog nie breek nie. Die probleem, wat ek hier beroer, is so ondeurgrondelik en verskriklik, dat dit nie maklik is om te bespreek nie; en ek vra vooraf om verskoning, sou een van my formuleringe dwaal of minagtend blyk te wees in die aangesig van ‘n onderwerp, waarvoor die grootste heiliges en denkers tereg gevrees het. Nietemin, in die dramatiese verhaal van die lydensweg van Christus is daar ‘n duidelike emosionele verwysing daarna dat die skepper van alle dinge (alhoewel dit ondenkbaar verskyn) nie bloot onder doodsangs gelei het nie maar ook onder angs van twyfel. Daar staan geskryf: “Jy mag die Here jou God nie versoek nie.” Jy nie, maar die Here jou God kan homself versoek; en dit blyk waar te wees dat presies dit in Getsémané gebeur het. Op daardie plek versoek Satan die mens; op daardie plek versoek God God. Op ‘n bomenslike manier en wyse het Hy onder die menslike toestand van pessimisme gely. Toe die aarde bewe en die son in die hemel verduister, het dit nie gebeur as gevolg van die Kruisiging nie maar as gevolg van die geroep wat van die Kruis af gekom het en gebieg en beken het dat God van God verlaat was. En nou kan die aanhangers van die revolusie onder al die godsdienste ‘n geloof en onder die gode van die Wêreld ‘n god uitsoek, hulle kan alle gode watse herhalende terugkeer onvermydelik is en watse mag onveranderlik is, sorgvuldig vergelyk. Hulle sal geen tweede god vind, wat self ‘n rebel was nie. Nog meer (en hier word dit te moeilik vir die menslike taal), ook die ateïste kan vir hulself ‘n god uitsoek. Hulle sal alleenlik een vind, wat hul eensaamheid in woorde kon uitdruk, alleenlik een godsdiens, waarin God, vir een sekonde lank, geblyk het ateïs te wees.

Eli Eli lama sabagtáni – My God, my God, waarom het U My verlaat?

Wanneer ek by my seker en gemaklike huisie uitstap om in ‘n warm en sekere kerkgebou die sakrament te ontvang – hoe kan ek dit versteen. Ek kan dit net aanneem in dankbaarheid, want dit gaan te goed met my om my eie godsdiens te verstaan.
Verstaan sal hy wat alleen en eensaam is, hy wat verlate voel, gebreek en stukkend, hy het die vermoë om my godsdiens te verstaan en hy word verstaan.

Eli Eli lama sabagtáni – My God, my God, waarom het U My verlaat?

 

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s

%d Bloggern gefällt das: